بادامچیان: به اصلاح طلبان هرچقدر امتیاز داده شود باز هم طلبکارند

به گزارش آذر به نقل از خبر آنلاین، اسدالله بادامچیان رییس شورای مرکزی حزب موتلفه ضمن اشاره به فرار رو به جلوی اصلاح طلبان در مقابل مشکلات پیش روی دولت و نپذیرفتن مسئولیت رئیس دولت مورد حمایت آنها اظهار نمود: اصلاح طلبان خاصیت ای که دارند اینست که هر چه هم به آنها امتیاز داده شود، باز طلبکارند؛ این را باید دانست. در همین مدت، تعدادی از عناصرشان اقداماتی انجام دادند و برخی از خواسته هایشان هم برآورده شد، اما نتیجه اش بازتاب و آثار منفی بود.
بنا به روایت مهر، وی تاکید کرد: اصلاً جریان اصلاح طلبی در ایران یک اصلاح طلبی وارداتی از غرب است؛ جریانی که ریشه هایش به دوران فتحعلی شاه قاجار برمی گردد و امروز به وضوح به بن بست رسیده است. از میرزا ملکم خان و آدمیت گرفته تا فتحعلی آخوندزاده، بعد تقی زاده و فراماسونرها و سپس رضاخان و محمدرضا پهلوی. مگر رضاشاه نمی گفت می خواهم در این کشور اصلاحات انجام بدهم؟ محمدرضا هم با اصلاحات ارضیِ وارداتی، عملا دستورات آمریکا را اجرا می کرد. این ها اصلاحات واقعی نبود؛ اسمش را بی جهت اصلاحات گذاشته بودند، در حالیکه نگاه و مبنای درستی نداشت.
رییس شورای مرکزی حزب موتلفه اضافه کرد: امروز هم اصلاح طلبان در کشور دقیقا به بن بست رسیده اند. من صراحتاً می گویم که اصلاح طلبان اگر راهی دارند، باید اول خودشان را اصلاح کنند. تیم تند، افراطی و رادیکال شان که وضعیتش مشخص است؛ تیم به اصطلاح معتدل شان هم نتوانست کشور را اداره کند. دولت پیش از شهید جمهور، دولت همین ها بود؛ معتدل هایشان هم سر کار بودند. همان ها بودند که عدد 3000 تومان را به ۳۰ هزار تومان رساندند.
بادامچیان اظهار داشت: بعد هم در این دوره، با آمدن آقای پزشکیان، باردیگر همان افراد و همان رویکردها برگشت و حالا هم می بینید افرادی به کار گرفته شده اند که به تعبیر خود اصلاح طلبان، قیمتها را از حدود ۴۰ هزار تومان به بالای ۱۰۰ هزار تومان رسانده اند. با این وضعیت، طبیعی است که دیگر حرفی برای گفتن نداشته باشند. از یک طرف می خواهند بگویند «ما آقای پزشکیان را آوردیم» و از سوی دیگر، هم زمان در قدرت باشند و نقش مخالف را هم بازی کنند؛ یعنی هم در دولت باشند و هم اپوزیسیون. همین تناقض سبب شده به بن بست کامل برسند و دیگر چیزی برای عرضه نداشته باشند.
وی اشاره کرد: اصلاح طلبان خودشان هم در جلسه اخیر با رئیس دولت می گفتند اگر فلان کار انجام می شد یا فلان تصمیم گرفته می شد، اصلاً این دولت به این شکل تشکیل نمی شد. به هر حال، چاره ای جز این برایشان نمانده وگرنه خشم مردم در نهایت متوجه همین جریان خواهد شد.