به گزارش آذر به نقل از خبر آنلاین، دیوارنگاره ای به رنگ شن، 15متر طول و 3.5 متر عرض، از وینیل ضد آب و پوشش UV تولید شده و نام تمام خردسالان کشته شده را به ترتیب تاریخ فوت آنها لیست می کند. این نام ها با تصاویر و داستان های شخصی چند ده کودک همراه شده تا زندگی کوتاه و پرامیدشان قبل از مرگ به تصویر کشیده شود. نخستین نام، وسام ایاد محمد ابو فسیفس، پسری ۱۴ ساله، و آخرین نام، صبح عمر سعد المصری، دختری ۸ ساله است که شروع و پایان یادبود را مشخص می کند. بوهلر، هنرمند ۶۹ ساله، در گفتگو با رسانه ها اظهار داشت: «اگر از دور نگاه کنید، دیوار شبیه یک نقاشی انتزاعی به نظر می آید، اما وقتی نزدیک تر می شوید، هزاران نام و سپس چهره های واقعی خردسالان را می بینید. این تصاویر پر از شادی و امید هستند، تصاویری از تولد، فارغ التحصیلی و جمع های خانوادگی، که ناگهان زندگی آنها قطع شده است.»
این هنرمند ادامه می دهد: «نمی توانید درباره ی فرزندان و خانواده خودتان فکر نکنید. امیدوارم این موجب شود مردم فکر کنند چه طور می توانند کمک کنند، حتی اگر فقط یک عکس از نقاشی بگیرند و در شبکه های اجتماعی برای دوستان و خانواده خود به اشتراک گذارند، برای اینکه شنیدن این مسایل از کسی که می شناسید، مهم می باشد.»
بوهلر قبل تر نقاشی های دیواری بزرگی طراحی نموده است، از جمله: دیوار دروغ ها با بالاتر از ۲۰، ۰۰۰ دروغ گفته شده توسط دونالد ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری اش، دیوار دروغ گویان و انکارکنندگان با ۳۸۱ جمهوری خواه انکارکننده انتخابات در انتخابات میاندوره ۲۰۲۲، دیوار شرم با مستندسازی اقدامات بالاتر از ۱، ۵۰۰ شورشی ۶ ژانویه، و تخت های خالی که به ربودن نزدیک به ۲۰، ۰۰۰ کودک اوکراینی توسط روسیه پرداخته است.
این اثر، بخشی از تلاش بوهلر برای انسانی کردن آمارهای بزرگ و غم انگیز است و با همکاری سازمان غیرانتفاعی رادیو آزاد بروکلین انجام شده است.
با وجود شرایط سخت آب و هوایی، بوهلر نصب را روز پنجشنبه هم زمان با دومین سالگرد مرگ هند رجب، دختر پنج ساله ای که پس از حمله تانک اسرائیلی به خودروی خانواده اش و با ۳۳۵ گلوله کشته شد، افتتاح نمود. طبق تحقیقات گروه معماری حقوق، او در بین اجساد شش عضو خانواده اش رها شده بود. جمعیت هلال احمر فلسطین، فایل های صوتی آخرین ساعتهای زندگی هند را منتشر نموده که درخواست های مکرر او برای نجات و پاسخ اپراتورها را نشان میدهد. این فایل صوتی واقعی در فیلم صدای هند رجب، ساخته کارگردان تونسی کوثر بن هنیه، که در بخش فیلم بین المللی اسکار نامزد شده، استفاده شده است.
بوهلر می گوید: «این فیلم به شدت دلخراش است و سزاوار جایزه اسکار است، برای اینکه بازسازی تماسهای اضطراری است؛ صدای اصلی متعلق به هند است. او پنج ساله است و التماس می کند: مرا نجات دهید. این کودک بی گناه پنج ساله نماد تراژدی آنجا شده است.»
او ادامه می دهد: «این پروژه قبل از افتتاح همیشه کمی قدیمی است: فقط مرگ ها تا ژوئیه گذشته را ثبت می کند، برای اینکه آخرین بروزرسانی پایگاه داده وزارت بهداشت غزه تا آن زمان بود؛ صدها کودک دیگر بعد از آن، حتی پس از ترک مخاصمه اکتبر، کشته شده اند.»
بوهلر درباره ی دشواری احساسی کار اظهار داشت: «یکی از نقل قول هایی که همیشه به آن فکر می کنم از استالین است: یک مرگ تراژدی است، یک میلیون مرگ آمار. مردم می توانند با رنج یک نفر ارتباط برقرار کنند، اما وقتی هزاران نفر باشند، غالباً خسته یا بی تفاوت می شوند. امیدوارم این اثر هم مقیاس این تراژدی را نشان دهد و هم همدردی با خانواده های بازمانده را برانگیزد.»
هند رجب با وجود حساسیت های سیاسی در نیویورک، شهری با نزدیک به یک میلیون یهودی، بوهلر تاکید می کند که مخالفت با جنگ و توجه به خردسالان قربانی، برابر با یهودستیزی نیست. او می گوید این اثر مجالی برای همدلی انسانی و درک فاجعه فراهم می آورد، در حالیکه فضای فعلی جامعه و رسانه ها گفتگو درباره ی موضوعات حساس را به شدت محدود کرده است.
«دیوار اشک ها» علاوه بر یادبود جان باختگان، دعوتی برای توجه و اقدام انسانی است؛ چه از راه دیدن چهره ها و خواندن داستان ها و چه از راه به اشتراک گذاشتن عکس ها و اطلاع رسانی درباره ی تراژدی خردسالان غزه. این اثر، نمونه ای قابل توجه از هنر اجتماعی است که با ترکیب آمار، عکس، داستان و تجربه انسانی اهتمام دارد فاصله بین ارقام و واقعیت های انسانی را پر کند.
علاوه بر «دیوار اشک ها»، در سالهای اخیر نمایشگاه ها و پروژه های هنری مختلفی در سراسر دنیا به موضوع غزه و خردسالان آن اختصاص یافته است. همچون میتوان به دوسالانه غزه اشاره نمود که آثار هنرمندان فلسطینی و بین المللی درباره ی زندگی، مقاومت و تجربه خردسالان غزه را در شهرهایی مانند لندن، تورنتو و والنسیا به نمایش می گذارد. نمایشگاه «پرنس کوچک غزه» در بیروت با مجسمه ها و آثار هنری کودکان، یادبودی از هزاران کودک کشته شده ارائه می کند و پروژه های «غزه واقعی» در فنلاند و «علامت سوالی بر سر غزه» در بلژیک، داستانهای تصویری و صوتی زندگی و امید خردسالان را بازتاب می دهند. همین طور نمایشگاه های «هنر خردسالان غزه» در کشورهای اروپایی و پروژه «شاهد – نسل کشی از چشم کودکان» در شهرهایی چون آمستردام و برلین، صدای خردسالان فلسطینی را از راه نقاشی و آثار هنری منتقل می کنند. حتی در غزه، خردسالان خان یونس با برگزاری نمایشگاه نقاشی روی آوار خانه های ویران شده، احساسات و تجربیات خود از جنگ را به تصویر کشیده اند. این مجموعه پروژه ها نشان میدهد که هنر، ابزار قدرتمندی برای بازتاب تجربه انسانی و جلب همدلی جهانی در برخورد با بحران ها و تراژدی های خردسالان غزه است.
منبع: گاردین
منبع: آذر
