به گزارش آذر به نقل از خبر آنلاین روزنامه فرهیختگان نوشت: اگر مروری بر عددها و جمعیت های حاضر در داخل کشور در رویدادها و فستیوال های مختلف فرهنگی، ورزشی و مذهبی منهای رویدادهای سیاسی بیندازیم، اعدادی بمراتب بیشتر هم یافت می شود.
برای آنها که هنوز از اعداد و ارقام سر درمی آورند این اعداد معنای روشنی دارد. اگر با همین پیش فرض به ارقام ادعایی تجمع مونیخ که تصاویر دقیقی هم از آن وجود ندارد، نگاه نماییم به نتایج روشنی می رسیم.
البته بنظر می رسد ارقام ادعاشده آنقدر دور از واقعیت است که برای ربع پهلوی هم اسباب تعجب شده است. او در جواب گزارشگر که پرسید چه احساسی دارید که 250 هزار نفر در مونیخ تجمع کردند، اظهار داشت: «واقعاً شده 250 هزار نفر؟ من شنیده بودم، 103 هزار نفر.»
رسانه های فارسی زبان موساد از قبل از این مراسم تصور می کردند محل تجمع بطور کامل پر خواهد شد و بر همین مبنا از قبل عدد 250 هزار نفر را برای خبرهایشان آماده کرده بودند و اتفاقا همین را هم تیتر خبر کردند اما در درون همان خبر، علی رغم تاکید به حضور 250 هزار نفر، صراحتاً اعتراف کرده بودند که «تا لحظه تنظیم این گزارش جمعیت حاضر در تجمع مونیخ 80 هزار نفر تخمین زده می شود.» البته عددسازی اینروزها تبدیل به عادت روزمره رسانه فارسی موساد شده است. اما واقعیت جزییات دقیق تری می گوید.
عدد نمی فهمید
اگر آن چه ادعای رسانه های فارسی زبان و رسانه های در خدمت موساد را جدی بگیریم، یعنی در مکان برگزاری تجمع مونیخ که مساحت آن به 42 هکتار می رسد، میبایست جمعیتی حدود 500 هزار نفر جای بگیرد. اما بنظر می رسد در بین اپوزیسیون در مورد رقم واقعی تجمع اختلاف نظرهایی وجود دارد. علی افشاری یکی از چهره های اپوزیسیون ایرانی، کمی دست بالا گرفته و نوشته با عنایت به تصاویر و میزان ظرفیتی که این منطقه دارد، تعداد کل شرکت کنندگان حاضر در این تجمع نهایتا «به عدد 40 تا 60 هزار می رسد که این رقم از تجمع برلین در 1401 هم کمتر است.» پیج سازمان معروف به مجاهدین خلق (منافقین) اما رقمی بمراتب کمتر از این اعلام نموده و ضمن این که نوشته عدد 250 هزار نفر کذب محض است، گفته که این رقم «چیزی بین 5 تا 15 هزار نفر برآورد می شود.» عددسازی ها تا آنجا ادامه پیدا کرد که صدای روزنامه نگارهای خارجی هم درآمد؛ مکس بلومنتال، روزنامه نگار آمریکایی، در صفحه ایکسش نوشت: «طرفداران پهلوی باردیگر درحال جعل اعداد هستند.»
الکساندر اشتاینهوف هم نوشت: «من خودم شاهد این تجمع بودم و فکر می کنم این اعداد 200 تا 250 هزار نفر، اغراق فاحش است. نهایتا به اندازه یک کنسرت پاپ بودند نه سه برابر آن.»
با این وجود رسانه های فارسی زبان با استناد به ادعای پلیس مونیخ در مورد جمعیت حاضران، به این آمار استناد می کنند؛ نکته اول آن که محل برگزاری این تجمع، محلی مشخص است که در صورت پر شدن کامل، حدود 250 تا 300 هزار نفر در آن جای می گیرند. وقتی تنها یک بخش کوچک آن پر شود، طبیعتاً نمی توان از عدد 250 هزار نفر سخن گفت. نکته دوم این که بعد از ادعای حضور 250 هزار نفر، در شبکه ایکس یک کاربر از هوش مصنوعی درباره ی صحت این ادعا پرسید. هوش مصنوعی طبق گزارش ها تخمین زد که «حدود ۱۵ هزار نفر» در این تجمع شرکت کردند. نکته سوم هم این که موضع گیری جانبدارانه دولت آلمان در مورد ایران بارها به اثبات رسیده است و افزون بر آن دیگر رسانه های معتبر خارجی، سابقه دور و درازی در مطرح کردن ادعاهای نه فقط غیر دقیق بلکه بطورکامل دروغ در مورد ایران دارند و به همین جهت استناد به ادعای آنها هم از اعتبار قابل اعتنایی برخوردار نیست.
عجایب تجمع مونیخ
این تجمع عجایب قابل توجه دیگری هم داشت. از چهره هایی که روزگاری در ایران خوانندگی را به شیوه فاخر دنبال می کردند و حالا به روزهایی رسیده اند که در کف خیابان های تورنتو، شعار «جاویدشاه دادن» تبدیل به اثرهنری شان شده است تا سهم این ماهشان جور شود تا ادعای عجیب برزو ارجمند در مورد مواجهه با ایران. وی در مصاحبه با گزارشگر صهیونیستی اینترنشنال صراحتاً از حمله نظامی به ایران، اظهار داشت: «ما احتیاج به حمله خارجی داریم، انتظارم به عنوان یک ایرانی این است که به ما کمک کنند ولی باید ببینیم او (ترامپ) می گوید کی وقتش می شود. من منتظر آن وقت لعنتی (حمله) هستم که برسد.»
این ادعا که مشابه آن در ایام گذشته از زبان دیگر اپوزیسیون های خودخوانده هم مطرح شده بود، نشان می داد انگیزه ها از این لشکرکشی ها و عددسازی ها نه امتداد مبارزه ای ساختگی، بلکه التماس از قدرت های خارجی برای حمله نظامی به ایران است. از دیگر عجایب این تجمع در ویدئوهایی که خودشان منتشر نموده بودند تدارکات و پذیرایی هایی گسترده برای حاضران تجمع است که سند دیگری است که اثبات می کند اسپانسرها پرقدرت، مشغول کارند. البته این افراد در حالی مدعی هستند که ایرانی ها به خاطر نظام سیاسی در شرایط بدی هستند و شرایط اقتصادی آنها در اروپا مساعد است که حتی برای تامین یک وعده غذایی شان در اروپا هم با مشکل مواجه بودند. در این بین تصاویر جمعیت اتوبوسی براندازها هم انتشار یافته که برعکس نمایش های سوگوارانه شان، مشغول رقص و پایکوبی و خوشی اند. در بین همه این سناریوسازی ها و با شعارهای آزادی خواهی، ربع پهلوی حتی در بین این جمعیت مهندسی شده هم سخنرانی اش را از پشت شیشه ضدگلوله ادامه داد و به همین میزان هزینه در مونیخ که آن هم محدود به سخنرانی برای حاضران بود، اکتفا کرد.
آش شله قلمکار تجمع ایرانی ها خارج نشین
اگر در بین تجمع های براندازان سلطنت طلب ردی از پرچم های تجزیه طلبان و همجنس بازان نباشد انگار یک چیزی کم است. تجمع 14 فوریه هم از این قاعده مسثتنی نبود و تعدد پرچم ها در تجمع نشان داد، سلطنت طلبان بازهم با تجزیه طلبی ارتباطی مسالمت آمیز دارند. در کنار پرچم تجزیه طلب ها، پرچم های مختلفی از رژیم صهیونیستی هم دیده می شد که حجم ملی بودن تجمع را نشان می داد. در این میان، جمعیت غیرایرانی ها هم حدودا قابل توجه بود تا آنجا که رسانه های فارسی زبان موساد هم از کنار آن عبور نکرد، اما آنرا به اسم موفقیت لشکرکشی خیابانی شان جا زدند.
گزارشگر اینترنشنال صراحتاً اعلام نمود که «در میان تجمع کنندگان غیرایرانی ها حضور دارند.» این البته به این خاطر است که در فراخوان ها تاکید شده بود دوستان غیرایرانی خودرا بیاورید. این اتفاق نه فقط در این تجمع که در تجمع های اخیر و حتی تجمع های 1401 هم قابل مشاهده بود. بااینکه رسانه های فارسی زبان برای لاپوشانی شاهکارشان، این حضور را داوطلبانه جا می زنند، اما به این پرسش اساسی جواب نمی دهند که چرا شهروندان خارج نشین باید در یک تجمع ملی به نام مردم ایران حضور پیدا کنند و اساساً حضورشان جز اضافه کردن به سیاهی لشکران که طبعاً رایگان هم نبوده، معنای دیگری هم دارد؟
17302
به طور خلاصه، برای آنها که هنوز از اعداد و ارقام سر درمی آورند این اعداد معنای روشنی دارد. البته این افراد در حالی مدعی هستند که ایرانیان به خاطر نظام سیاسی در شرایط بدی هستند و شرایط اقتصادی آنها در اروپا مساعد است که حتی برای تأمین یک وعده غذایی شان در اروپا هم با مشکل مواجه بودند. تجمع 14 فوریه هم از این قاعده مسثتنی نبود و تعدد پرچم ها در تجمع نشان داد، سلطنت طلبان بازهم با تجزیه طلبی ارتباطی مسالمت آمیز دارند.
منبع: azar22.ir
