به گزارش آذر به نقل از خبر آنلاین روزنامه قدس نوشت: آن چه پوریا بختیاری در آن برنامه پادکستی طرح کرده، تا اینجایش ایرادی ندارد؛ آن چه در آن گفتگو می تواند محل بحث باشد، اتفاقاً انتخاب همین کارشناس نه چندان مطرح، برای آن مأموریت مشاوره ای است. منطقاً چه طور می شود پذیرفت که نهاد وقت ریاست جمهوری، برای طرح نظرات کارشناسی در محضر رئیس جمهوری وقت، به سراغ کارشناسی رفته باشد که فاقد هر گونه کارنامه کارشناسی است؟
از اینجا به آسانی می شود به روایتی که در برنامه باضیا طرح شده به دیده تردید نگریست و در درستی آن، به جد، شک کرد؛ و در ادامه به گمانه هایی پرداخت که در طرح این روایت نادرست، قابل گمانه زنی است؛ مثلا کسب نام و کاسبی شهرت برای کارشناسی که موفقیت دندان گیری در حوزه ادعایی مطالعاتی خود نداشته و همه کارنامه علمی اش ترجمه مشترک یک کتاب زرد اقتصادی است؛ و هم کسب بیننده و کاسبی دیده شدن برای برنامه ای که علی ای حال، در جذب مخاطب فراگیر چندان موفق نبوده است. چنان که به کارگیری کلمات با بار معنایی زننده و از آن بدتر لحن بی ادبانه گوینده، احتمال همین کاسب کاری مشمئزکننده را تقویت می کند.
این روایت نادرست، یک وجه دیگر هم دارد؛ وجهی که نه از نظر اقتصاد و سیاست، بلکه از نظر اخلاق مطرح می شود؛ اصلاً گیریم این روایت که به آسانی می شود در درستی اش شک کرد، صاف وصادق و راست وحسینی است؛ آیا اخلاقی است فردی که طرف اعتماد قرار گرفته و از بیرونی، به اندرونی راه یافته، اسرار اندرونی را به بیرونی ببرد؟ آیا نباید در شرافت آدمی که حرمت اعتماد را پاس نمی دارد و به مقام محرم شدن، بی حرمتی می کند، شک کرد؟
و عاقبت اجازه بدهید گلایه ای را هم با تیم نزدیکان شهید رئیسی واگویه نماییم. در نادرستی این روایت جای شک و شبهه نیست؛ این روایت سست تر از آن است که بشود بر آن، خصومتی را بنا نهاد اما آیا شایسته است از همین روایت سست هم مستمسکی برای دوگانه سازی و موضع گیری جناحی ساخت؟! آیا شایسته است ادعاهای فردی ناشناس را بی هیچ قرینه ای، تلاش رقیبان سیاسی برای سرکوب رقیب (آن هم رقیبی که دیگر در بین ما نیست) دانست؟!دوست و دشمن و منتقد و مدافع، شهید سیدابراهیم رئیسی را با خلق حسنه اش می شناسد. آیا این خلق حسنه نباید در تیم نزدیکانش، به میراث مانده باشد؟!
منبع: azar22.ir
