به گزارش آذر، مقاله ای که آقایان دکتر ظریف و بهاروند منتشر نموده اند یک یادداشت مطبوعاتی است و جزئیاتش هنوز منتشر نشده است. اما این طرح هم در واقع همان طرح کنسرسیوم در یک لباس جدید است.
به گزارش آذر به نقل از خبر آنلاین دکتر علی اکبر صالحی به روزنامه هم میهن اظهار داشت: شاید یکی از اصلی ترین خصوصیت های این طرح مشارکت عمومی اصولاً پژوهش و توسعه و مشارکت همه کشورها در تولید سوخت هسته ای است که در واقع در قالب آن هر یک از کشورهای عضو، بخشی از فرایند تولید سوخت هسته ای را بر عهده بگیرند.
در واقع این ایده هم، تکرار همان ایده کنسرسیوم، در قالبی جدید است که تشویق به همکاری منطقه ای و با هدف مشارکت جمعی کشورهای خاورمیانه، به جز طرفی که تمایل به داشتن سلاح هسته ای داشته باشد یا سلاح هسته ای در اختیار داشته باشد، است که در واقع تضمین عدم اشاعه تسلیحات هسته ای در میان کشورهای عضو این سازوکار است.
اما همه این پیشنهادها حول و حوش ایده کنسرسیوم است، اما خُب برخی معتقد هستند که شاید یک چاره این باشد که هر کشوری که عضو این ساز و کار می شود یک بخش از تولید چرخه سوخت را بر عهده بگیرد، مثلا کشور «الف» تأمین اورانیوم طبیعی را برعهده داشته باشد، کشور «ب» تبدیل اورانیوم به گاز هکزا فلوراید اورانیوم را انجام بدهد، کشور «پ» گاز را به اورانیوم غنی شده تبدیل کند، کشور «ت» تبدیل به میله سوخت را انجام دهد. اینها پیشنهادهای مختلفی است که مطرح می شود.
23302
